Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Γλυκό μου Φθινοπωράκι!!

Γλυκό μου Φθινοπωράκι, στάσου δίπλα μου λιγάκι, κάνε μου καλύτερο καιρό, για να πάω στο σχολειό...


Η αγωνία της αναπληρώτριας, που λόγω οικονομικών δυσκολιών κάνει δίωρο ταξίδι για να πάει στο σχολείο! Βέβαια τέτοια τύχη να ξαναβρεθώ σε ένα από τα αγαπημένα μου σχολεία, τα Αμπελάκια Σαλαμίνας, ίσως να μην την ξαναβρώ και για αυτό η αγωνία μου και το άγχος μου είναι να μην βρεθώ αποκλεισμένη στον Πειραιά, παρά τη ταλαιπωρία μου. Ίσως και στην πρώτη φάση των αναπληρωτών, να είμαι η μόνη που ήταν τόσο χαρούμενη για την τοποθέτησή της. Μου έλεγαν όλοι, φίλοι,γνωστοί και άγνωστοι.. "ποποοο Σαλαμίνα ε? δεν θα κάνεις βελτίωση?" ... και γω με ένα αστραφτερό χαμόγελο και μες την τρελή χαρά έλεγα ένα βροντερό "ΟΧΙ". Παρόλα αυτά η ταλαιπωρία με κουράζει πολύ και μετά το σχολείο το πρώτο που λέω όταν με ρωτούν είναι αυτό:

ΟΣΟΙ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ "ΤΑ ΜΥΑΛΑ
ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΣ" ΝΑ ΠΑΤΕ ΝΑ ΤΟ
ΔΕΙΤΕ. ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ!

Λόγω αυτής της ταλαιπωρίας λοιπόν, το σεντουκάκι μου σκονίστηκε.. έμεινε κλειστό... και παραπονεμένο... τόσες ιδέες, τόσες δραστηριότητες έχει να σας πει... μα.. τίποτα! Που όρεξη και καιρός να διατυπώσω στο μπλογκ πράγματα που έχω στο νου και πράγματα που περιμένουν από πέρυσι να δημοσιευθούν. Σήμερα είναι μια καλή ευκαιρία να γίνει αυτό και η ανάρτηση αυτή είναι αφιερωμένη στο γλυκό μας Φθινοπωράκι και στις αγαπημένες μου συναδέλφισες Δήμητρα και Γεωργία. 

Ομαδική εργασία για το Φθινόπωρο

Χρωματίσαμε φθινοπωρινά σχέδια, τα κόψαμε και τα κολλήσαμε σε χαρτόνι. Εύκολη δραστηριότητα για να γίνει η πρώτη ομαδική της σχολικής χρονιάς. 




Ατομική εργασία για το Φθινόπωρο

Η δραστηριότητα αυτή βασίστηκε στη υπέροχη ιδέα της Εύας, που την είδα στο facebook και η ίδια το πήρε από αλλού και μιλώ για την ομπρελίτσα που γίνεται όπως η χάρτινη βεντάλια. Τα παιδιά χρωμάτισαν ένα κομμάτι χαρτί, το κάναμε βεντάλια, την οποία την διπλώσαμε στα δυο και ανάμεσα βάλαμε σύρμα πίπας.


Έπειτα, τα παιδιά χρωμάτισαν ένα δέντρο και το στόλισαν με φύλλα από δαχτυλικά αποτυπώματα βουτηγμένα σε πορτοκαλί, κίτρινο και καφέ χρώμα τέμπερας και πασπαλισμένα με χρυσόσκονη. Στην συνέχεια, φτιάξαμε το ανθρωπάκι μας με ένα κομμάτι γλωσσοπίεστρο και μαρκαδόρους. Μετά κολλήσαμε την ομπρέλα μας και τέλος έβαλαν τις τελευταίες φθινοπωρινές πινελιές στο τοπίο τους.






 

Το δέντρο της φιλίας. 

 Η γωνιά αυτή είναι από τις αγαπημένες μου... και όχι μόνο της κυρίας, αλλά και των παιδιών. Η γωνιά της φιλίας προωθεί και ενθαρρύνει τον διάλογο και τη φιλία μεταξύ των παιδιών. Πληροφορίες εδώ

Το φτιάξαμε με καρπούς, σαν τη μηλιά-είπε ένα παιδί. Το σχήμα του καρπού είναι η καρδούλα, γιατί όταν είμαστε φίλοι μεταξύ μας... αγαπιόμαστε, σύμφωνα με τα παιδιά. 




28η Οκτωβρίου-Επέτειος του ΟΧΙ

Η κυρία Γεωργία μαζί με τα παιδιά έκαναν μια ομαδική δραστηριότητα και μια δραστηριότητα με το ΟΧΙ.

στην εικόνα φαίνονται και οι σταγονούλες που έφτιαξαν τα παιδιά με την κα Γεωργία

Με τα παιδιά αποφασίσαμε να κάνουμε έναν πίνακα με θέμα την επέτειο του ΟΧΙ. Το πρώτο στάδιο της δραστηριότητας μας ήταν να φτιάξουμε με νερομπογιά τον ουρανό και το βουνό. 

Έπειτα με τους μαρκαδόρους σχεδίασαν τα παιδιά στρατιώτες στο βουνό, στρατιώτες με αλεξίπτωτο, σημαίες και έγραψαν τις λέξεις αέρα και ειρήνη.









Επίσης φτιάξαμε το καδράκι με το περιστέρι, που έκανα με τα παιδιά και την περσινή σχολική χρονιά.



Πληροφορίες για την δραστηριότητα
 πατήστε εδώ.


🍃  🍁  🍂    🍁    🍃  🍁  🍂 

Τελικά, πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα από την θετική του πλευρά. Το πόσο διασκεδάζω που παίρνω κάθε μέρα το καραβάκι για να πάω Σαλαμίνα, δεν περιγράφεται. Έχω γεμίσει τον λογαριασμό μου στο instagram με τόσες όμορφες φωτογραφίες από την διαδρομή. Ελπίζω να μην χάσω ποτέ αυτή την όμορφη διάθεση. 










🍃  🍁  🍂

Ένα από τα πιο όμορφα μηνύματα 
ήρθε από τον ανιψιό μου. 
Περήφανη θεία!




🍃  🍁  🍂

Κάπου εδώ τελείωσε η πρώτη ανάρτηση στο σεντουκάκι μετά από πολύ καιρό. Ελπίζω να μην μας ξεχάσατε!! Θα προσπαθήσω να δημοσιεύω συχνότερα. Σας ευχαριστούμε που μας διαβάσατε. Θα τα πούμε σύντομα με ανάρτηση για τον Πικάσο που χρωστάω από την περασμένη άνοιξη. Φιλάκια πολλά!

4 σχόλια:

  1. Άννα κουράγιο! Έχεις δίκιο , πολύ ταλαιπωρία! Και δεν αναγνωρίζεται από το κράτος! Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυχαριστω πολυ Νικη μ!! Φιλακια πολλα!

      Διαγραφή
  2. Άννα μου γλυκιά !!! Τι μου θύμισες....κ εγώ πήγαινα 80 χλμ κάθε μέρα σε ορεινό δρόμο από το Ν. Αχαΐας σε ορεινό νηπιαγωγείο του Ν. Ηλείας αναπληρώτρια ... πριν να πάω από Πάτρα μόνιμη στη Σύρο..... και δεν είμαι η μόνη!!! όλες έχουμε περάσει πολλά και δύσκολα χρόνια αλλά με πολύ αγάπη γι αυτό που κάνουμε ...γι αυτό μπορώ να σε καταλάβω απόλυτα !!! Συγχαρητήρια κοριτσάκι μου για ότι κάνεις με τόση αγάπη !!!!! ... συνέχισε γατί το θέλεις και το έχεις !!!!!!!!! πολλά φιλιά !!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστω για τα ομορφα λογια σου!!! Φιλακια πολλα να περνας ομορφα!!!

      Διαγραφή