Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Χριστουγεννιάτικες γιορτές..η άποψη μου

Συζήτηση γίνεται για το αν είμαστε υποχρεωμένες να κάνουμε χριστουγεννιάτικη εορτή στο σχολείο.

Το προεδρικό διάταγμα μιλά για εκδηλώσεις τέτοιες, μέρος της σχολικής ζωής των παιδιών, οι οποίες συμβάλλουν στην επίτευξη των σκοπών του νηπιαγωγείου και του αναλυτικού προγράμματος και φέρνουν το παιδί σε επαφή και επικοινωνία με την σύγχρονη πραγματικότητα και τον πολιτισμό.

Δεν λέει όμως ότι είμαστε υποχρεωμένες να τις κάνουμε. Ο σύλλογος διδασκόντων συνεδριάζει και αποφασίζει αν μια τέτοια εκδήλωση μπορεί να επιτευχθεί την συγκεκριμένη περίοδο με τις συγκεκριμένες συνθήκες που επικρατούν σε σχολείο, μαθητικό και εκπαιδευτικό δυναμικό. 

Αν οι εκπαιδευτικοί,λοιπόν, δεν θέλουν ή δεν μπορούν να κάνουν μια τέτοια εκδήλωση, δεν θα κάνουν. Είναι απλό. 

Η απασχόληση με μια γιορτή με δυναμική συμμετοχή των παιδιών σε αυτή, όπως δημιουργία σεναρίου, σκηνικών, χορογραφίας κλπ, σίγουρα βοηθά γνωστικά τα παιδιά περισσότερο από ότι να του δώσουμε έτοιμα ποιήματα, χορογραφίες κλπ.χωρίς να σημαίνει ότι δεν παίρνουν κάτι από μια τέτοια ενασχόληση. Το καλύτερο είναι να γίνει ένα πρότζεκτ και μέσα από αυτό να βγει η γιορτή. Φυσικά τις περισσότερες φορές είναι ανέφικτο αυτό, είτε γιατί μπορεί να μην προκαλεί τελικά το ενδιαφέρον των παιδιών, είτε γιατί δεν υπάρχει χρόνος για να γίνει.

Η γνώμη μιας γνωστής μου, συνάδελφος, είναι ότι η απαγγελία ενός ποιήματος από παιδί που δεν έχει κατακτήσει την ανάγνωση, δηλαδή, να το πάρει και να το διαβάσει και μόνο του να το μάθει απέξω, δεν έχει κάποιο εκπαιδευτικό ιδιαίτερο στόχο. Σίγουρα κάτι αποκτάει από μια τέτοια διαδικασία, αλλά περισσότερο πίεση είναι παρά απόλαυση. 

Ναι, μια άποψη είναι και αυτή. Υπάρχουν, ωστόσο τόσοι άλλοι στόχοι μέσα από την επεξεργασία και απαγγελία ενός ποιήματος και κατ'επέκταση η πραγματοποίηση μιας θεατρικής παράστασης, όπως επαφή με την ποίηση (η λογοτεχνία αν είναι σε πεζό λόγο), με την δραματοποίηση-τα παιδιά να παίξουν έναν ρόλο, να αλλάξουν την φωνή τους, να δείξουν το ποίημα με κινήσεις κλπ-, τα παιδιά μαθαίνουν να συνεργάζονται και να δουλεύουν ομαδικά, συμβάλλει στην κοινωνικοσυναισθηματική τους ανάπτυξη και άλλους πολλούς στόχους που το παιδί αποκτά μέσα από αυτή την διαδικασία.

Μα πάνω από όλα, αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι το παιδί είναι χαρούμενο με μια τέτοια εκδήλωση. Και αυτό για μένα είναι το πιο σημαντικό. 

Να χαρούν με αυτό που κάνουν και να αισθάνονται υπερήφανα και όμορφα μέσα από αυτή την διαδικασία. Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε, εκπαιδευτικοί και γονείς, είναι ότι την εκάστοτε γιορτή την κάνουμε για τα ΠΑΙΔΙΑ! Όχι για να δείξουμε τι παπάδες κάνουμε εμείς εκπαιδευτικοί, αλλά ούτε και για να "ευχαριστήσουμε" τους γονείς και να μας εκτιμήσουν περισσότερο. Τα παιδιά θα πάρουν τα εύσημα για την προσπάθεια τους και όχι οι εκπαιδευτικοί ή γονείς για την καλύτερη στολή ή γιατί το παιδί τους έκανε καλύτερα τον ρόλο. Όλα τα παιδιά αξίζουν τα συγχαρητήρια για τον κόπο τους. Αν την γιορτή δεν την κάνουμε για τα παιδιά, καλύτερα ας μην γίνει ποτέ.


Εκεί ήθελα να καταλήξω... ότι ό,τι κάνουμε είναι για τα παιδιά. Και γω κάνω τις γιορτές για αυτά! Αν δω ότι τα παιδιά δεν χαίρονται με αυτό δεν θα το κάνω. Όχι γιατί βαριέμαι, όχι γιατί παίρνω πιο λίγα λεφτά τώρα, όχι γιατί μερικοί γονείς μπορεί να μην εκτιμάνε αυτά που κάνω... δεν θα κάνω γιορτή, μόνο όταν θα καταλάβω ότι τα παιδιά δεν το ευχαριστιούνται και δεν ανυπομονούν να κάνουν πρόβες και δεν το θέλουν....και φυσικά αν υπάρχει λόγος υγείας(πχ Η1Ν1 το 2010)  

Όχι δεν είμαστε υποχρεωμένες να κάνουμε γιορτές, αλλά είμαστε υποχρεωμένες τα παιδιά να γίνουν χαρούμενα και αν μια τέτοια εκδήλωση συμβάλλει σε αυτό τον στόχο τότε να την κάνουμε ;) ...αυτή είναι η άποψη μου. Δεν ξέρω αν είναι η σωστή, ξέρω όμως ότι μέχρι στιγμής η εμπειρία μου, μου δείχνει ότι αυτό πρέπει να κάνω!! 

Ευχαριστώ που με διαβάσατε!


2 σχόλια:

  1. Συμφωνώ μαζί σου στα περισσότερα! Όμως θα ήθελα να πω και κάτι ακόμη... νομίζω ότι είναι στο χέρι του εκπαιδευτικού να αφουγκραστεί τα ενδιαφέροντα των παιδιών ή τι τους ταιριάζει ή τι τους αρέσει και να προσαρμόσει τη γιορτή.Επίσης είναι χρέος του εκπαιδευτικού να κάνει δελεαστικές τις πρόβες (όσο κι αν είναι επανάληψη) και τα παιδιά να θέλουν να έρθουν στην πρόβα.Εκείνο που θεωρώ σημαντικότερο είναι, ο εκπαιδευτικός να μην είναι ματαιόδοξος. Όταν καλούμε γονείς, κάνουμε τη γιορτή και για κείνους και για τα παιδιά. Νομίζω ότι τα παιδιά έχουν να κερδίσουν από όλα! ... και τελικά οι γιορτές μας βγάζουν όλους από την καθημερινότητα μεγάλους και μικρούς(παρά την τεράστια κούραση των εκπαιδευτικών). Η γιορτή δεν τελειώνει στο σχολείο...συνεχίζεται στο σπίτι και νομίζω όλοι κερδίζουν με σωστή στάση απέναντι στα πράγματα. Καλή συνέχεια και ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλες γιορτες!!! Να περνας ομορφα!!

      Διαγραφή