Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

6 Μαρτίου: Ημέρα κατά της ενδοσχολικής βίας.

Ομαδική εργασία και των δύο τμημάτων



Καλησπέρα σας! Έχω καιρό να κάνω ανάρτηση και αποφάσισα να κάνω σήμερα μία, λόγω της ημέρας. Επειδή έχουμε πάρει ένα πρόγραμμα με θέμα την θάλασσα, είχαμε προγραμματίσει μετά την Καθαρά Δευτέρα να κάνουμε κάτι σχετικό με αυτό το θέμα. Αλλά λόγω της ευαισθητοποίησης όλων μας, εκπαιδευτικών και γονέων, για την ενδοσχολική βία αποφασίσαμε να εντάξουμε στο πρόγραμμα μας.

Η κυρία Ντόρα και τα παιδάκια μας, επεξεργάστηκαν το θέμα με ευαισθησία και ενδιαφέρον. Έκαναν ομαδικές εργασίες σε χαρτί του μέτρου και είπαν όχι στην βία. Μόλις πήγα στο σχολείο και είδα τις υπέροχες εργασίες τους, ρώτησα τα παιδιά τι μηνύματα στέλνουν οι όμορφες ζωγραφιές τους. 

Όλες οι ομάδες έστειλαν όμορφα μηνύματα!





Και τώρα θα σας πω μια ιστορία..

Έιναι ένα παιδί..ο Κ. αδύνατο, μελαμψό,με πολλά μαλλιά που φοράει γυαλάκια και σιδεράκια στα δόντια. Όταν πήγαινε στην τετάρτη δημοτικού (σε ιδιωικό σχολείο), κάποιοι συμμαθητές τον κορόιδευαν.. το έλεγαν γυφτάκι, κόκκαλο, γυαλάκια.. κλπ.

Δεν είπε τίποτα στην μαμά του, δεν είπε τίποτα στον μπαμπά του, ήταν και χωρισμένοι οι γονείς του.. δεν ξέρω τι σκεφτόταν και δεν μίλησε.. ότι μάθαιναν οι γονείς το μάθαιναν από την δασκάλα.. αλλά και αυτή δεν ήξερε και πολλά, ούτε σε αυτή παραπονιόταν..

Στην έκτη δημοτικού άλλαξε σχολείο, πήγε σε δημόσιο.. εκεί δεν ήταν το παιδί που άφηνε τον οποιοδήποτε να τον κοροιδέψει, από την αρχή είχε επιθετική συμπεριφορά και έκανε ένα σωρό "μαγκιές".. με αποτέλεσμα να παίρνει όλο παρατηρήσεις, η δασκάλα δεν μπορούσε να τον αντέξει και έτσι του άλλαξαν τμήμα στα μέσα της χρονιάς..τελείωσε η έκτη και σε σχέση με αυτά που έκανε..αναίμακτα.

Το παιδί πήγε σε παιδοψυχολόγο..εκεί η εκτίμηση του ειδικού, ήταν ότι όλα αυτά τα κάνει λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης. 

Το παιδί φέτος είναι στη πρώτη γυμνασίου..είναι ζωηρό, αλλά όχι σε σημείο να δέχεται παρατηρήσεις και να ενοχλούν τους γονείς. Στη τάξη του υπάρχει ένα ντροπαλό παιδί, ήσυχο, άριστος μαθητής... που όμως δεν έχει παρέες..που τα παιδιά το κοροιδεύουν, που δεν τον κάνουν παρέα και άλλα τόσα σκληρά πράγματα που κάνουν τα παιδιά..

Μια μέρα ήθελε να κάτσει στο θρανίο και τα παιδιά δεν το άφηναν... ρώτησε και τον Κ...και ο Κ του είπε να του δώσει δέκα ευρώ για να το αφήσει να κάτσει. Το παιδί του τα έδωσε..αλλά ένας φίλος του το είπε στον γυμνασιάρχη.. και ο Κ. τιμωρήθηκε με τρεις μέρες αποβολή και με διαπόμπευση..αφού όλοι οι καθηγητές έιπαν στις τάξεις να προσέχουν τον Κ. γιατί κάνει bullying! 

O K. είναι πρόσωπο από το κοντινό μου περιβάλλον. Αλλά να σας πω δεν ξέρω με τι σοκαρίστηκα περισσότερο από όλα.. που ο Κ. από θύμα έγινε θύτης;έκανε αυτό που δεν του άρεσε να του κάνουν.. με την απίστευτη διαπόμπευση των καθηγητών του..μιας και που τώρα που ο Κ. έβαλε μυαλό, γράφει εικοσάρια στα διαγωνίσματα(χωρίς να σημαίνει ότι έχει ηρεμήσει τελείως, είναι ακόμα ζωηρούλης και έχει ακόμα δρόμο..) και παρότι έχει περάσει κάποιος καιρός είναι ακόμη δαχτυλοδεικτούμενος και δεν έχει καθόλου παρέες στο σχολείο και οι καθηγητές ούτε ένα μπράβο δεν του έχουν πει για την προσπάθεια που κάνει, έστω στο θέμα των μαθημάτων..και το άλλο το παιδί, τι φταίει; τιμωρήθεκε ο Κ. τα άλλα παιδιά όμως ακόμα το κοροιδεύουν, δεν το έχουν αφήσει σε ησυχία..και δεν έχουν κάνει τιποτα οι καθηγητές σε αυτά τα παιδιά που συνεχίζουν το μπούλινγκ...θα σταματήσω την ιστορία εδώ δεν έχει τελειώσει....

Την έγραψα αυτή την ιστορία..για να εκφράσω το πιστεύω μου.. ότι και το θύμα και ο θύτης του μπούλινγκ είναι θύματα της κοινωνίας μας.. θύματα μιας οικογενειακής κατάστασης, θύματα της  κακής παιδείας μας..ή μάλλον της παιδείας που δεν έχει ο γονιός, της παιδείας που δεν έχει ο εκπαιδευτικός.. της παιδείας που είναι σχεδόν ανύπαρκτη στην κοινωνία μας..

Σε όλη αυτή την κατάσταση με το μπούλινγκ το καλό είναι ότι γίνονται κάποια βήματα από πλευράς κράτους, γίνεται σωστή πληροφόρηση, υπάρχει ευαισθητοποίηση από όλους μας.. γονείς, εκπαιδευτικοί, παιδιά.. και μακάρι να μην είναι μόδα και μετά ξεχαστεί.. μακάρι τέτοιες κινήσεις να γίνονται και σε άλλα θέματα που δεν έχουμε παιδεία.. όπως ο ρατσισμός όλως των ειδών(φυλετικός,κοινωνικός, θρησκευτικός κλπ) η προστασία του περιβάλλοντος, η κυκλοφοριακή αγωγή, η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, η αγωγή συναισθημάτων.. ααχ αυτά τα συναισθήματα.. να μάθουν τα παιδιά να τα εκφράζουν και να αποκτήσουν ενσυναίσθηση.... πόσο σημαντικό είναι...

Σταματώ εδώ.. γιατί μπορεί να γράψω και άλλα.. Τελειώνω την ανάρτηση λέγοντας μερικά από αυτά που είπα και στα παιδιά..και το λέω και στους μεγάλους..και στον εαυτό μου..

"Μην κάνεις ποτέ αυτά που δεν σου αρέσουν να σου κάνουν.."  "Βγάλε από το στόμα σου όμορφα λογάκια, τα μάτια σου να κοιτάνε στοργικά και τα χέρια σου να δίνουν λουλούδια" "Μπαίνω στην θέση του άλλου και σκέφτομαι..είναι ο μόνος τρόπος για να είμαστε όλοι χαρούμενοι" 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΒΙΑ.. ΓΕΝΙΚΑ


   


5 σχόλια:

  1. ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΓΕΝΙΚΑ... ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΝΝΟΥΛΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπράβο Άννα που είπες την ιστορία!!!Συμφωνώ μαζί σου!!!Δράση και αντίδραση....Έτσι δεν γίνεται πάντα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. έτσι ακριβώς..την ιστορία την είπα γιατί την έζησα κιόλας από κοντά και ευαισθητοποιήθηκα ακόμα πιο πολύ...αλλά τελικά δεν θύμωσα με το φιλαράκι μου τόσο(αν και του έκανα αυστηρή παρατήρηση και του έδινα ένα σωρό συμβουλές..) θύμωσα για μας τους μεγάλους.. γιατί εμείς φτιάξαμε αυτήν την κοινωνία.. και δεν το παραδεχόμαστε ότι κάπου κάναμε λάθος επιλογές.... πφφφ!!

      Διαγραφή