Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙΑ...ΤΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ!!

Τα ονομάζω παιχνιδάκια της στιγμής γιατί διαρκούν λίγο, δεν ξέρω αν υπάρχουν παρόμοια ή αν έχουν γραφτεί κάπου..είναι παιχνιδάκια που στα 7 χρόνια που ασχολούμαι με τα παιδιά έχουν βγει μέσα από πλάκες και αστεία μεταξύ εμένα και των παιδιών...και για αυτό ίσως έχουν επιτυχία και με αυτά τα παιδιά κυριολεκτικά σκάνε στα γέλια!!

1. ΧΑΛΑΣΜΕΝΟ ΚΑΣΕΤΟΦΩΝΟ: Γίνομαι κασετόφωνο(σιντιπλέιερ/μουσικό κουτί/ραδιόφωνο) και λέω σε ένα παιδί να έρθει να μου βάλει μια κασέτα,το αφήνω να πράξει μόνο του, όπως το φαντάζεται.. κάποια παιδιά μου ανοίγουν το στόμα για να βάλουν την κασέτα, άλλα την βάζουν πάνω στο κεφάλι, άλλα κάτω από την μασχάλη.. λέει στα παιδιά ποιο τραγούδι έβαλε και πατάει το play..συνήθως αυτό τον ρόλο το παίρνει με δόξα και τιμή η μύτη μου. Αρχίζω και τραγουδάω το κομμάτι που επέλεξε. Ξεκινάει το κομμάτι λοιπόν....αλλά στην πορεία χαλάει...πχ το τραγουδάω σε πολύ αργό ρυθμό και μετά σταματάω..σαν να τελείωσε μπαταρία... και αρχίζω και λέω: πω πω χάλασα και πρέπει κάποιος να με φτιάξει..τι να έπαθα άραγε κλπ αφού λένε διάφορους λόγους τα παιδιά έρχεται ένα  και με μαστορεύει..πατά το play και ξεκινάω πάλι το τραγούδι.. πάλι χαλάει το τραγούδι...και πάλι η ίδια ιστορία...αυτό συνεχίζεται...ώσπου βέβαια κάποιος φοβερός μάστορας το φτιάξει και μετά όλοι μαζί τραγουδάμε το σουξέ. Το μυστικό της επιτυχίας και εκεί πέφτει πολύ γέλιο είναι πως θα πούμε το τραγούδι το χαλασμένο..μια το λέω με αργό ρυθμό, μια με πολύ γρήγορο και μια χωρίς φωνή, μια το λέω σαν λαϊκό άσμα, μια σαν ντίσκο ή ραπ, σαν στρουμφάκι, στα αγγλικά, στα κινέζικα, στα αλαμπουρνέζικα..,,κανονικά το λέω μόνο μια φορά στο τέλος!

2.ΠΑΝΩ-ΚΑΤΩ: Εκεί που κάθονται τα παιδιά στην παρεούλα, τους λέω ξαφνικά να σηκωθούν πάνω..μετά τους λέω να κάτσουν κάτω..και μετά να ξανασηκωθούν πάνω..τους το λέω να το κάνουν αργά, μετά πιο γρήγορα....μόνο με αυτό διασκεδάζουν αρκετά..εκείνο το σημείο που τους αρέσει όμως περισσότερο είναι όταν δίνω την ίδια εντολή και μπερδεύονται και κάνουν το αντίθετο...δηλ..τους λέω πάνω..σηκώνονται τους λέω κάτω κάθονται τους λέω κάτω...αλλά σηκώνονται πάνω...και σκάνε στα γέλια...

3. ΚΑΝΕ Ο,ΤΙ ΛΕΩ: Είναι παρόμοιο παιχνίδι με το πάνω-κάτω όσον αφορά την παραπλάνηση των μικρών ζουζουνιών..  λέω στα παιδιά να πιάσουν την μύτη, το μάγουλο, τα αυτιά και άλλα σημεία του σώματος και ταυτόχρονα αυτά που λέω τα κάνω και εγώ... από κάποια στιγμή και μετά άλλα λέω και άλλα κάνω..αλλά τα παιδιά πρέπει να κάνουν το σωστό...αυτό που λέω..τα περισσότερα όμως μπερδεύονται και κάνουν αυτό που βλέπουν (δηλ αυτό που κάνω)....σε αυτό το σημείο έχει πολύ γέλιο, αλλά και παραπονάκια τύπου.. ελάτε κυρία δεν είναι σωστό, όλο μας μπερδεύεις και τέτοια λογάκια... αλλά τους υπενθυμίζω το τίτλο του παιχνιδιού και δεν ξανακάνουν παράπονα...


2 σχόλια:

  1. εχεις κάνει το ωραιότερο blog.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΑΛΗΘΕΙΑ? ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩΩΩΩΩΩ!!! ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΜΕ ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ!! ΣΕ ΦΙΛΩ ΓΛΥΚΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή